bud.
1) rodzaj niskiego pomieszczenia wydzielonego z wysokiej kondygnacji w formie półpiętra, jedno- lub kilkuizbowego, przystosowanego na ogół na cele mieszkalne. Często też tego określenia używa się w stosunku do kondygnacji usytuowanej bezpośrednio nad parterem, a niżej od pozostałych kondygnacji naziemnych;
2) górna nadbudówka w rodzaju wewnętrznego balkonu w mieszkaniu, pomieszczeniu magazynowych lub biurowym, mająca na celu powiększenie ich powierzchni użytkowej.