1) w arch. rzymskiej – prostokątne, wewnętrzne pomieszczenie w domu mu, z otworem w środku dachu, pod którym znajdował się basen na wodę deszczową;
2) w arch. Starochrześcijańskiej – dziedziniec ze studnią pośrodku otoczony kolumnadą;
3) w architekturze współczesnej – wewnętrzny dziedziniec mieszczący się w obrysie rzutu budynku; zabudowa atrialna - układ budynków tworzących atrium.